هوشنگ چالنگی

مرابیدار میکند
پلکهایم را میفشارد
زنبوری کور که در خونم به رنگ سبز تهدیدش میکنم

با من گوش میدهد
صدای باد را که در پیراهن "گورزا" میپیچد
در باران رهایم میکند تا یالهایم را ببویم